Sietse krapte zich eens in zijn baardje en streek door zijn lange haren. Hij had de weddenschap met die oude man nooit aan moeten gaan, maar hij kon niet meer terug. Eigenlijk vond ie het wel een uitdaging, maar zoals hij vaak deed, praktisch blijven denken en de romantiek eraf halen. Op 13 december in 13 uur Nederland rond om 13 dilemma’s te beantwoorden. Zou hem dit lukken? Gelukkig had hij zijn licentie eindelijk gehaald, dus hij mocht zelf achter het stuur. Tijd om een deskundige navigator te zoeken was er niet, want hij moest op tijd weer terug zijn.
Neen niet voor een kerstboom, daar deed ie niet aan. Tradities die moeten, neen, niets voor hem. Hij moest ook nog korfballen, naast het rally rijden een deel van zijn leven.

Sietse pakte het blauwe roadbook erbij en opdracht nummer 1 was duidelijk. Het doel was Borglaan 7, 9301 ZE Roden. Dat kende hij goed, hier lagen zijn korfbaljeugdjaren bij KV Noordenveld met o.a. die prachtige juniorenfinale waarin hij mocht aantreden. Hij zocht buiten één van zijn beste karretjes uit en even later reed hij Enschede uit richting het Noorden. Op de autoradio klonk harde Deep House muziek en hij neuriede zachtjes mee. Hij had graag zelf een trompet willen spelen, had er zelfs één in bruikleen thuis liggen, maar de juiste muziekleraar was helaas nog niet gevonden. Binnen no time stond hij voor de poort van het veld. Leuk om hier weer even te zijn. Vlak naast het hek hing een enveloppe met een tas waarop stond Dilemma 1. Sietse opende de enveloppe en las het dilemma. Hij moest kiezen of hij de rally voortzette in een pak met stropdas of gekleed als Romeinse soldaat. Snel koos hij voor het praktische en haalde het pak met stropdas uit de tas en trok het aan.

In zijn roadbook was Grote Markt 19 Groningen de volgende bestemming. Hij zat zo weer op de snelweg en gaf extra gas. Het adres was zo gevonden, het was een oud kapperszaakje met een grote bruine deur die kraakte bij het binnengaan. “U bent er al ?“ sprak de oude kapper gekleed in een mooie smetteloze blauw witte jas. “ U ziet er netjes uit in dat pak met die stropdas “ zei de kapper. “Neem plaats , U mag kiezen , het haar eraf voor altijd of nooit meer een snor “. Dilemma 2 dus. Sietse dacht even na en zei weloverwogen “ de snor eraf “. Zo geschiedde en binnen 15 minuten zat ie alweer in zijn karretje richting doel nummer 3 , Harlingen Haven

Het werd iets drukker op de weg en Sietse dacht in zichzelf. Als ik de wereld een cadeau zou mogen geven, dan minder mensen op deze bol. We maken door onze voortdurende voortplanting het leven van alles er niet leuker op. Hij moest er zachtjes om glimlachen en voor ie het wist stond hij in Harlingen Haven. Bij de terminal van Doeksen stond een zwerver met een kartonnen bordje in de hand , Dilemma 3. Hij parkeerde de auto en liep naar de zwerver toe. “ Hallo Sietse “ sprak de slordig geklede maar uiterst sympathieke man. “ Ga je de rest van je leven met mij naar Jamaica om rond te zwerven of word je liever een jaar lang Minister President van Nederland “. Poeh wat een dilemma, hij had het niet zo met de invulling van onze democratie en daar ook nog onderdeel van te worden ? Reggae muziek vond ie wel leuk , dus hij sprak vrolijk “ Ik ga met jou mee, maar moet eerst deze rally afmaken , dat heb ik die oude man beloofd “. Ze spraken af om in de zomer samen liftend te vertrekken.

In het roadbook las hij de volgende bestemming, Artis Amsterdam. Rijdend over de Afsluitdijk keek hij over de kabbelende Waddenzee. Hij proefde ineens de smaak van een heerlijk sliptongetje op zijn papillen. Van huis uit was biologisch wel logisch, maar hij liep ook niet weg voor een frikandel of een visje. Amsterdam was zo gevonden en op de parkeerplaats van Artis was vooraan nog een mooi  plekje. Hij liep naar de ingang en bij de kassa lag voor hem al het volgende Dilemma , nummer 4 dus. Ga naar het Olifantenverblijf en bezoek de Giraffen, daarna mag je het volgende blaadje bekijken. Sietse liep snel naar de Olifanten en hoorde Jam en Jumbo al toeteren in de verte. Hij bekeek ze goed en ging richting Giraffen. Deze liepen lekker blaadjes te smullen van de hoge bomen en met hun onhandige lange benen leek het net of ze elk moment konden struikelen. Hij las nu blad 2. “ Loop je liever met de slurf van de olifant rond of met de nek van een giraffe ? “ Wat was dit nu weer, wat een vraag. Hij koos voor de slurf , leek hem grappiger, liep terug en bij de uitgang kwam de juffrouw van de souvenirs winkel hem al tegemoet. Ze droeg een lange slurf onder haar arm en zei “deze komt zeker nog van pas op je rally“.

Het Westland was zijn bestemming nu. Hij moest naar de Familie Groen, teler van miljoenen kroppen sla. Via een sluiproute lukte het Sietse om spoedig het erf van de Groentjes op te draaien en Gerard, Gerard Groen dus , stond al op hem te wachten. “ Sietse hier Dilemma 5. Elke dag een rauwe krop sla of elke dag het konijn van de buren voeren ? “. Dat was niet moeilijk, hij vond sla best lekker, maar zo’n beestje elke dag even vrolijk maken, was ook wel cool. Hij moest zijn achterbak open maken en deze werd door de boer lachend tot de nok toe gevuld met heerlijke kroppen sla voor Snuffie.

Op naar Zeeland , in zijn roadbook las hij, meld je bij Dokter Klei op Schouwen Duiveland. Het adres was passend , Narcoseplein 11 , Burg Heemstede. Hier was ie nog nooit geweest dus de hij moest goed luisteren naar de navigatie op de speakers. Slechts één keer reed hij verkeerd, maar een Zeeuws meisje hielp hem de goede richting weer in. Dokter Klei was een heel klein mannetje, met een rode bril en hele gekke gele schoenen. “Beste Sietse , Dilemma 6 , je mag van mij iets uitkiezen en dat doen we dan ook direct. Wat wil je ? Ik zorg voor een derde arm of liever een derde been. Sietse moest even slikken, het moest niet gekker worden. “Mag ik eerst even een glaasje water “ zei hij hoestend en dan maak ik een keuze. Na een kwartiertje was hij eruit. Een derde been was ongemakkelijk en lastig en een derde arm was met het autorijden en korfballen best handig, dus dat werd het. Dokter Klei maakte alles gereed en binnen een uurtje was de operatie al gepiept. De dokter deed het vaker , dus geen probleem. “ Prettige reis verder en de groeten aan Frans”.

Aan Frans , dacht Sietse. Welke Frans? Snel keek hij in zijn roadbook en snapte ineens wat de dokter bedoelde. Hij moest namelijk naar Frans Bauer in Fijnaart. Wat zou deze voor hem hebben ? Bij het huis van de familie Bauer stond Frans bij het grote gouden hek hem al op te wachten. Sietse riep door het open raampje heel spontaan “ Hee Frans, heb je even voor mij ? “ Frans begon te lachen, maar Sietse begreep eigenlijk niet waarom. Hij kende geen liedjes van deze vrolijke Frans. “Sietse hier heb je Dilemma nummer 7 ! Kies je om elke avond om middernacht een draaiorgel voor je deur te hebben of zing je liever om het uur een liedje van mij ? “ Sietse vond het wel vervelend, maar koos toch voor het draaiorgel, want zoals gezegd met de liedjes van de volkszanger had ie niets. Frans een beetje teleurgesteld achterlatend gaf hij snel gas en scheurde het straatje uit.

Om de hoek bekeek hij het volgende adres , Filmstudio Magic in Arnhem. Dat leek hem leuk, hij keek graag naar films. Van het Filmhuis of mooie docu’s of iets van de oorlog. TV kijken deed ie niet, zijn televisietoestel stond nog op zolder in zijn nieuwe huis en af en toe keek hij via internet naar Lubach op zondag of zoiets. Persoonlijk vond ie dat hij wel paste in de Shameless serie, leek hem tof. De Filmstudio was moeilijk te vinden, maar gelukkig stond er op het dak een groot Neonbord te flikkeren. De Cee deed het helaas niet meer. Hij liep naar binnen en een opvallend meisje liep op hem af. “ Ik ben Cee, de script girl. We gaan zo een scene opnemen en jouw Dilemma nummer 8 is dat je mag kiezen welke rol. Of je speelt de Tovenaar uit Harry Potter of de gemene slechterik in James Bond”. Dat was niet moeilijk, hij speelde het liefste de slechterik in James Bond. En als het kon ook nog eentje die Harry Potter het leven zuur maakte. “ Ik kies voor de slechterik “ zei Sietse en het kon beginnen. Hij deed het goed hoewel ie wel af en toe werd afgeleid door de beauty’s van James. Na 13 keer Cut stond de scene erop en kon Sietse vol trots dit op zijn CV zetten. James had wel weer gewonnen, maar met moeite.

Hij had nog 4 uurtjes voor 5 Dilemma’s , dus haast was geboden. De achterhoek was zijn volgende doel, het terrein van de Zwarte Cross. Vele mooie momenten had hij daar met zijn vrienden beleefd. Luisterend naar Rock bandjes en af en toe een koel drankje, want water drink’n was ook jammer van de dorst. Het weiland lag er verlaten bij, slechts enkele zaken herinnerden aan dagen van onmeunig höken. Bij een houten hek stond Tante Rikie, de levende legende. Sietse toeterde en remde ineens. De kroppen sla rolden door de auto die over het natte gras gleed en Tante Rikie schaterde. “ Zo’n grote slip heb ik nie eens “ zei ze gewiekst met een blik of het dood Normaal was. Hier je 9e Dilemma mien Jong. “Wat wil ie liever de rest van oe lev’n? Als man altijd in vrouwenkleren lopen of als vrouw altijd in mannenkleren de straat op? “ Eigenlijk was Sietse met dit dilemma wel aan een beugel toe, maar hij moest nog rijden, dus gaf hij nuchter zijn antwoord. “ Ik kies dan voor het laatste , is iets praktischer en dan heb ik in mijn leven beide kanten ook meegemaakt”. Zo geschiedde en het pak met stropdas werd vervangen door een mooie blauwe overal , een stoer bont overhemd, geruite pet en stoere klompen. En de geslachtsverandering Tante Rikie? “Ach Sietse , een old wief bin ie af en toe toch wa , is goed zo “. Hij kon verder en nu richting Brummen, langs de weg was daar een schitterend museum met classic cars. Echt iets voor Sietse gezien zijn grote hobby , opleiding en huidige baan. Achter de grote glazen voorkant kon je ze al zien glimmen; Ford, Triumph, Porsche etc.etc. Hij kon er niet genoeg van krijgen, maar in car nummer 10 lag op de zitting Dilemma 10. Hij moest kiezen Nooit meer korfballen of Nooit meer rally rijden ? Niet te doen, maar wederom koos hij voor de praktische weg. Kon hij de rally sport betalen ? Nee dus. Korfballen wel ? Ja dus. Maar in zijn achterhoofd hoorde hij een stemmetje zeggen “als je ooit een vette prijs wint, dan toch de Rally ? “

Hij nam in de auto even een boterhammetje met sla en hups plank gas naar Borculo. Het adres was Kerststal 1954 . Hij koos voor de mooie route over de brug bij Zutphen , via Lochem en dan over 3 zandwegen naar de bestemming. Het was druk in de stal , de ezel, de os en de schapen vochten om een plekje. Dieren die er nog waren in tegenstelling tot vele soorten die al lang waren uitgestorven. Hij zou als Kerstman graag aan alle mensen van al die dieren een nieuw paartje schenken om voor nakomelingen te zorgen. Zelf nakomelingen was nog niet aan de orde, maar gezien zijn standpunt over overbevolking was adoptie een zeer goed alternatief. Terug met de gedachten naar de opdracht. In de kribbe lag nummer 11. Altijd een kerstmuts op of overal waar hij naar binnen ging eerst een handvol pepernoten strooien. Sietse koos voor de pepernoten , hij had liever zijn eigen mutsje op en de rommel van de pepernoten was toch voor een ander.

Kasteel Twickel in Delden stond nu op de kaart. Goed opletten even want de navigatie gaf ook Delden in Gelderland aan. Sietse was echter nog attent en via Diepenheim en Hengevelde werd het doel bereikt. Hij reed de lange oprijlaan richting het kasteel op en op de ophaalbrug zag hij een bekende staan. Nee niet Roderik Graf zu Castell-Rüdenhausen de huidige bewoner van het optrekje, maar de oude man waar hij deze weddenschap mee had gesloten. De avondzon liet zijn kale hoofd glimmen en een tevreden glimlach kwam op zijn gezicht. “Ha Sietse , hoe gaat ie ? Dilemma nummer 12 krijg je van mij, ik kon op de fiets, dus daarom maar van mij “.

Wat wil je ,dat jij niet hoort wat anderen tegen jou zeggen of heb je liever dat anderen niet horen wat jij tegen hen zegt ? Goed luisteren naar anderen vond Sietse wel één van zijn slechte
eigenschappen, dus koos hij voor het laatste. Dit was natuurlijk ook direct het einde aan het goede gesprek en de oude man zwaaide hem uit richting Enschede naar zijn eigen huisje. Bij de buren zag hij Snuffie al ongeduldig wachten en in de tuin stond een groot bord met de tekst “ Dilemma 13 ligt in de vijver “. Hij stapte uit, dacht na , pakte zijn lange olifantenslurf en zoog in één keer de gehele inhoud inclusief 4 goudvissen naar binnen. Op de drooggevallen bodem lag inderdaad de laatste vraag. Elke 13e van de maand gaat er in je kamer een confettikanon af of elke donderdag krijg je een nieuwe kerstboom ?

Sietse had nog nooit een boom in de kamer versierd en van een feestje was hij niet vies, dus de keuze viel op het confettikanon. Hij parkeerde zijn auto, die het dit keer prima had gedaan, naast zijn huis en liep naar binnen. Een oorverdovende knal volgde en Sietse zag nog net door duizenden blauw witte gekleurde snippers een oude man lachend op de trap zitten. Hij zei nog iets, maar de oude man kon hem niet meer verstaan. De klus was geklaard, de weddenschap was gewonnen.