De reis van twee lange mannen

In het kader van Old Meets Young en 4 Ever Blue had ik de afgelopen week een digitaal interview met Jeffrey en Marco. Twee lange mannen naar mijn blauwe hart, gek op de bal, gek op het spelletje. Ik stelde ze beiden een 15-tal vragen en naar aanleiding van de 30 antwoorden bijgaand verhaal over hun eigenschappen, eigen eigenaardigheden en interesses. Ik wens ze beiden nog veel succes en plezier op hun Lange levensreis…

De lange reis van de twee lange mannen

Ja, eindelijk hadden ze het gevonden. Na jaren speuren in allerlei reisgidsen en op exotische sites, hadden Marco en Jeffrey het eindelijk gevonden ; Het Land van de Lange Mannen. Het was  18 uur , 18 minuten en 18 seconden vliegen, maar het was de moeite waard. Eindelijk eens niet dat krappe, maar ruimte voor hun lengte , niet meer bukken bij een deur, een tafel waar je je benen onder kwijt kunt en een hotelkamer met een douche waar je onder kunt staan.  Ook het vliegtuig was een paar  meters  langer gemaakt, dus dat zat ook wel lekker op de lange reis.

De twee grote koffers lagen klaar om ingepakt te worden, maar wat moesten ze meenemen? Ze bleven zeker 6 maanden weg, want het was natuurlijk niet voor niets een Lange reis. Eigenlijk paste een mand i.p.v. een koffer beter bij beiden, maar zonder bodem was niet echt lekker onderweg.

Marco begon als eerste met zijn koffer. Op de buitenkant zat nog steeds die mooie rode sticker met dat witte paard welke herinnerde aan die mooie dag toen zijn club kampioen werd. Geweldig was dat geweest om mee te maken. Hij opende de lege koffer en begon te pakken.

Als eerste maar iets lekkers om te snoepen op de reis , die Lang zou zijn. Hij pakte een grote zak chocolade pepernoten , zijn favoriete Sinterklaas lekkernij , wel een dikmakertje maar daar hadden lange mannen niet zo’n last van en ter compensatie ging er een emmertje kwark met fruit mee, dat kwam er anders ook niet van.

Ter vermaak onder weg en in al die maanden een pakketje oude Donald Ducks die al jaren onder in de kast lagen.  Natuurlijk de laptop , waarop hij elke avond voor het slapen gaan nog even de sociale media en mail checkte, zijn vaste ritueel voor hij ging liggen. Hij had eigenlijk niet meer vaste gewoonten of eigenaardigheden, tenminste hij kon ze zelf niet bedenken.  Ook dat gekke clownsmasker ging mee, mocht er in het hotel een look-a-like Poetin of Trump worden georganiseerd dan had ie aan één masker voldoende.

Nu iets met muziek de koffer in, neen hij had geen echt soepele heupen, maar onder de douche hard mee zingen en rappen  op een stevige hiphop en pop, ja dat deed Marco graag. Dus de oordopjes en de bluetooth speaker , hups in de koffer. Natuurlijk kreeg hij in de komende 6 maanden voldoende tijd om ook nog wat nuttigs te doen. Iets met talen? Nederlands goed , English OK , Deutsch ein bisschen , maar niet van harte. Neen, hij wist het, een cursus Spaans dat ging het worden. Kwam goed uit want in het Land van de Lange Mannen was dit één van de voertalen, het heette dan ook eigenlijk “  La tierra de los hombres Altos “.

Vroeger had hij eens gedroomd dat hij als piratenhoofdman een schat moest begraven en na lang nadenken had ie dat gedaan op een prachtige bestemming ver weg. Dan kon ie af en toen er nog eens heen gaan om te kijken  of het er nog lag. Een mens kan toch soms raar dromen. Nu verder met de koffer, goeie sportschoenen en kleding om lekker te kunnen bewegen, want hij moest natuurlijk wel in conditie blijven. Hij ging er vanuit dat Jeffrey wel een bal zou inpakken, want die kon niet zonder. Een boek ?  iets over iemand die hem kon inspireren of op ideeën kon zetten, maar wie? Hij had namelijk niet echt eentje als inspiratiebron, maar er waren eigenlijk veel mensen die ieder op hun eigen gebied een inspiratie konden zijn.  Hij koos er eentje over een uitvinder die bezig was om een robot te maken, welke zo in elkaar zat, dat deze een heel huis binnen een halve dag geheel schoon kon maken. Dat leek Marco wel wat, daar had je tenminste wat aan.

Nu wat toiletartikelen, een zonnebril en ja het zou ook wel gezellig zijn om een hond mee te nemen om daar uren mee te wandelen in de bergen of langs het strand. Katten vond ie ook wel leuk, maar neen, toch maar liever een stoere hond.  Als ie trouwens mocht kiezen als welk dier hij ooit op aarde mocht terug keren, dan koos Marco voor de vogel, lekker vrij om te doen wat je wilt en te gaan waarheen je wilt.  Zo nu stoppen met dromen en verder volpakken met nuttige zaken. Even later was hij gereed en ging de koffer dicht, gereed voor de reis.

Jeffrey had het allemaal van een afstandje eens bekeken, maar nu was zijn koffer aan de beurt. Hij had een hele hoge koffer, want inderdaad, die bal moest er wel in passen.  Ook hij begon met iets lekkers voor de komende maanden. Het zou wel iets speciaals voor lange mannen zijn, hij koos namelijk ook voor chocolade.  Als ie moest kiezen voor nooit meer iets hartigs of nooit meer zoet, dan liever nooit meer hartigs. Hij was een zoetekauw, liefst zo zoet mogelijk.  Tien lange repen bruin zoet lagen al snel op de bodem van de koffer.

Hij had Marco bezig gezien met een clownsmasker, ze gingen toch in het hotel niet een versie van The Masked Singer doen ? Met Carnaval had ie nooit iets met verkleden gehad, verder dan de boerenkiel was ie niet gekomen. En zingen voor een grote groep? Neen dat moest ie anderen niet aan doen, hij had wel vaak een grote mond, maar voor zo’n grote groep staan, dat was niet voor hem weggelegd. Dat werd het dus niet en hij pakte een aantal van zijn kledingstukken waar hij lekker in zat en ook nog fijn mee kon sporten, dat paste beter bij deze Jeffrey. Ook iets om mee te zwemmen. Hij was niet echt een waterdier, hij hield nog net niet zijn neus dicht bij het bommetje, maar met de ogen open onder water was niets voor hem. Over water gespreken, ijs daar was ie wel heel dol op, neen niet om op te schaatsen, maar van die lekkere bolletjes. Hij koos elke keer een ander smaakje, net wat hem op dat moment uit kwam. Nu dus even niet, verder met inpakken!

Wat werd het ? Boeken of een film. Lezen deed ie  niet zo vaak hoewel er wel een paar boeken waren die hij eigenlijk wel wilde gaan lezen, misschien kwam ie er nu aan toe, maar dat kon ook via een E-book versie. Hij pakte wel een aantal edities van Power Unlimited, het blad over nieuwe games en gadgets in de wereld. Hij was er nog niet aan toe gekomen om ze door te bladeren, maar dat zou in de komende tijd zeker wel gebeuren.  Hoewel hij wel trends bij hield en met zijn tijd mee ging , vond ie niet alles goed of deed hij mee. Hij was wel een beetje een Geek met een eigen , niet altijd de makkelijkste smaak en een goede superhelden film ging er altijd wel in. De laptop moest dus zeker in zijn koffer.

Iets voor de gezelligheid miste Jeffrey nog. Het liefst nam ie zijn drie katten mee, de drie liefste huisdieren die je je maar kon wensen. Helaas dat ging niet , want hij had de strenge regel  gelezen dat ze dan 6 maanden in quarantaine moesten in dat verre , verre Land voor Lange Mannen. Hoewel hij niet het braafste jongetje van de klas was, ooit was er ergens een hectometer paaltje langs de snelweg verdwenen terwijl hij met zijn vrienden toevallig in de buurt was, ging ie deze katten quarantaine regel niet overtreden en moest hij ze ergens goed verzorgd onder brengen.

De koffer zat bijna vol, maar een metertje horrengaas kon er nog wel in. Hij hield van slapen met een open raam voor voldoende frisse lucht en in dat exotische land zouden de zoemende en stekende vriendjes ook snachts wel actief zijn. Zo’n ouderwetse tropenhelm was misschien ook wel een goed idee, maar hij was niet zo van de tweedehands spullen. Hij was van zijn lange lange leven nog nooit in een Kringloopwinkel geweest, maar misschien moest ie dat wel eens gaan doen. Voorlopig echter niet en hij dacht na wat hij nog miste. Zijn beste ideeën kwamen overal bij hem op, druk aan het werk dwaalden zijn gedachten af over iets geheel anders en werd een idee geboren. Hij moest echter wel bezig zijn en dat was ie nu ook, dus ook zijn koffer ging met een zucht en klik dicht.

Zo dat was dan dat, beide lange mannen en beide koffers waren gereed voor hun lange reis naar het Land van de Lange Mannen. Over 6 maanden zouden ze pas weer terug keren, vol met ervaringen, verhalen over avonturen, ontmoetingen met andere Langen der Aarde  en duizenden foto’s.  De deur sloot zich achter hen en naast elkaar gingen ze op weg, nieuwsgierig, ietwat zenuwachtig , maar zeker nog lang niet uitgekeken op deze wereld.

Deze oude , iets minder lange man, wenst ze veel plezier en zegt … blijf gezond !

 

TheOldManFromDelden

15 oktober 2020