DOS-WK 110 jaar … van de voorzitters

Op dinsdag 13 oktober 2020 viert onze vereniging haar 110e verjaardag. Wat een prachtige mijlpaal. We vroegen alle nog bereikbare voorzitters naar een korte reactie. Wanneer waren zij voorzitter? Wat was hun mooiste herinnering uit die tijd? En wat wensen zij DOS-WK toe voor de toekomst? Chronologisch hielden de volgende heren de voorzittershamer vast:

DOS (13 oktober 1910)

  • 1910/11 – A. Glas
  • 1911/12 t/m 1912/13 – A. Baarslag
  • 1913/14 t/m 1938/39 – J. Aikes (erevoorzitter)
  • 1939/40 t/m 1945/46 – H. Berfelo (erelid)
  • 1946/47 t/m 1967/68 – H. Vije (erevoorzitter)
  • 1968/69 t/m 1969/70 – H. Nijsink
  • 1970/71 t/m 1973/74 – H. Berfelo (erelid)
  • 1974/75 t/m 1987/88 – E.J. de Man (erelid)

 Wesselerbrink (16 september 1968)

  • 1968/69 t/m 1972/73 – G. Hopster (erevoorzitter)
  • 1973/74 t/m 1976/77 – M. Vije
  • 1977/78 t/m 1980/81 – G. Hopster (erevoorzitter)
  • 1981/82 t/m 1985/86 – M. Sterk (erelid)
  • 1986/87 t/m 1987/88 – P. Tepper

 DOS-WK (8 augustus 1988)

  • 1988/89 t/m 1989/90 – J. de Lange
  • 1990/91 t/m 1991/92 – E.J. de Man (erelid)
  • 1991/92 – M. Sterk (erelid) a.i.
  • 1992/93 t/m 1996/97 – W. Doedens
  • 1997/98 t/m 1998/99 – A. Schouwink
  • 1999/00 t/m 2003/04 – R. Gelderman (lid van verdienste)
  • 2004/05 – J.W. Koops a.i.
  • 2004/05 t/m 2005/06 – A. Gellekink
  • 2005/06 t/m 2014/15 – M. Winters (erevoorzitter)
  • 2015/16 t/m 2017/18 – W. Moed
  • 2018/19 t/m heden – R. Gelderman (lid van verdienste)

 Gerard Hopster - 1968/69 t/m 1972/73 en 1977/78 t/m 1980/81

Een vitale ‘oude Dame’

Waar blijft de tijd? Opnieuw een jubileum van een van de oudste korfbalvereniging uit het oosten. Zeven jaar na de oprichting van de Korfbalbond nam een aantal idealisten uit het onderwijs en korfballiefhebbers de beslissing om te komen tot de oprichting van een korfbalvereniging, een beslissing die 58 jaar later gevolgd werd door een andere idealist uit het onderwijs en korfballiefhebber. Wesselerbrink werd de nieuwe en bij tijd en wijle ook concurrent van DOS.

Vijf jaar mocht ik het voorzitterschap van de nieuwe club uitoefenen en daarin konden we tal van heuglijke feiten vieren. Met 350 leden werden we zelfs even een van de grootste clubs in het oosten, maar pracht herinneringen aan de vele kampioenschappen en promoties staan me heel goed voor de geest. Verhuizingen vanaf speeltuin Tuindorp/Wesselerbrink via de wijk-accommodaties aan de Beneluxlaan, de Hertmebrink en Enschedese Boys naar onze huidige accommodatie zijn geweldige fases geweest in het bestaan van Wesselerbrink. Climax werd daarna het met eigen vrijwilligers gerealiseerde Trefhoes.

Mijn opvolgers Mario Vije, Marius Sterk en Philip Tepper hebben daarna op hun eigen wijze een geweldig aandeel gehad in een florerend Wesselerbrink alvorens in 1988 de fusie met DOS tot stand kwam.

Hoogte- en dieptepunten werden daarna ons deel, maar dankzij de veerkracht, inzet en doorzettingsvermogen van talrijke vrijwilligers is onze club al weer enige jaren bezig aan een opbloei. Dat biest uitstekende perspectieven voor de toekomst. Vooral van onze jeugdafdeling heb ik hoge verwachtingen. Immers, wie de jeugd heeft, heeft de toekomst en blijven we ook in de volgende jaren een vitale ‘oude dame’.

 

 Mario Vije - 1973/74 t/m 1976/77

Hoi allemaal, leuk idee van het bestuur van DOS-WK om op het 110-jarig bestaan op te leuken met een artikeltje over het ontstaan van deze vereniging. René Gelderman belde mij of ik bereid zou zijn, evenals andere oud- voorzitters ook een stukje te schrijven.

Wel nu, mijn naam is Mario Vije ben ondertussen 73 jaar oud (jong). In september 1968 was ik ook één van de mensen die Gerard Hopster, in die tijd als bestuurslid van de jonge vereniging KV Wesselerbrink, heb kunnen helpen bij het verder ontwikkelen van zijn gedachtengoed. In 1973 heb ik Gerard opgevolgd als voorzitter van de KV Wesselerbrink. Ik heb die functie vervult tot 1976, 1977 of langer, ik weet het niet meer precies. Marius Sterk heeft mij daarna opgevolgd als voorzitter.

Wat mij nog goed is bijgebleven uit die tijd is, dat het in begin van ons bestaan zeer moeilijk was een locatie te vinden waar we konden spelen en trainen. Maar zoals we kunnen zien: dat heeft zich door de jaren heen opgelost.

Wat ik me van die tijd nog goed kan herinneren dat we een geweldig team hadden met een hoge graad van gedrevenheid. Het was altijd gezellig met elkaar en iedereen droeg zijn steentje bij. Ook leuk in die tijd waren de “derby’s” tussen HKC en KV Wesselerbrink. Deze waren altijd beladen en sportief, “oud“ HKC tegen “jong” KV Wesselerbrink. Als je dan kijkt welke ontwikkelingen er in de tijd hebben plaatsgevonden dan kun je er alleen maar blij van worden. De ondertussen KV DOS-WK is een volwassen vereniging geworden met z’n up’s en downs welke er nu eenmaal bij horen.

Ik wens hierbij de KV DOS-WK een sportieve, gezonde en vooral een plezierige toekomst toe.

 

 Marius Sterk - 1981/82 t/m 1985/86 en 1991/92 ad interim

Ik was voorzitter van Wesselerbrink gedurende de seizoenen 1981/82 t/m 1985/86. Ik kreeg de voorzittershamer van Gerard Hopster en gaf hem vervolgens weer door aan Philip Tepper.

In het tweede seizoen na de fusie zat ik ook in het bestuur onder aanvoering van Erik Jan de Man. Na zijn overlijden in 1992 heb ik nog enkele maanden als vice-voorzitter geacteerd, waarna Wim Doedens het overnam.

De mooiste herinneringen heb ik aan de tijd dat wij onze kantine 't Trefhoes geheel eigenhandig hebben gebouwd. In maart 1983 ging de eerste schop in de grond voor de fundering. Na ruim een jaar ploeteren met tientallen vrijwilligers konden we in juni 1984 de nieuwe kantine vol trots openen. Hiermee hadden we afscheid genomen van onze oude "houten keet", die we overigens voor meer geld aan de Gemeente hadden verkocht dan waarvoor we 'm ooit hadden aangekocht ...

Ik wens DOS-WK voor de toekomst toe dat het een gezellige vereniging blijft. De sportieve prestaties zijn naar mijn mening minder belangrijk dan een hechte en gezellige club!

 

 Philip Tepper - 1986/87 t/m 1987/88

Ik ben 2 jaar voorzitter geweest van Wesselerbrink (de laatste) en daarna nog 2 jaar vice voorzitter van DOS/WK. Ik ben dus afkomstig uit de Wesselerbrink tak. Ik heb in 1986 de hamer overgenomen van (ik dacht) Marius Sterk en na de fusie de hamer opgeborgen en zijn wij verder gegaan onder voorzitterschap van Erik J de Man. De toenmalige voorzitter van DOS. Waarbij ik de Wesselerbrink belangen nog 2 jaar heb behartigd als vice voorzitter.

Mijn mooiste herinneringen als voorzitter zijn natuurlijk de werkzaamheden om de fusie van de grond te krijgen. Wesselerbrink was een “jonge” vereniging met veel jeugd en weinig kader, (bestond voornamelijk uit spelende leden) waardoor de begeleiding en opleiding van de jeugd onder druk kwam te staan. Terwijl DOS een vereniging was met wat oudere spelers en weinig jeugd.

Ook werd er door de gemeente druk uitgeoefend op DOS om te verhuizen, omdat men plannen had om op hun terrein een zwembad te bouwen. In eerste instantie wilde de gemeente Wilskracht op ons veld laten spelen, maar daar waren de Wesselerbrink leden op tegen. Daarna wilde men DOS op ons veld erbij laten spelen. Heel wat avonden heb ik met Erik zitten praten in zijn kantoor aan de Haverstraatpassage. Daarna weer de besturen geïnformeerd. Dan weer samen of apart naar het bureau sportzaken van de gemeente. Tot er een pasklaar plan lag en dit aan de leden voorgelegd kon worden.

Bij Wesselerbrink viel de stemming redelijk snel de goede kant op. Bij de traditie vereniging DOS was het wat moeilijker. De naam moest behouden blijven, de oprichtingsdatum moest de oprichtingsdatum van de nieuwe verlening worden, rechten van oud leden etc, etc. Toen aan al die voorwaarden voldaan kon worden en dit ook bevestigd werd door een notaris, gingen ook de leden van DOS ook accoord en was de fusie een feit.

Dit hele proces heeft bijna mijn hele periode als voorzitter in beslag genomen.

Ik wens de vereniging DOS/WK een gezonde toekomst toe. Met veel aandacht voor alle teams en alle leden.

 

 Wim Doedens - 1992/93 t/m 1996/97

Na de fusie in 1988 tussen DOS en Wesselerbrink werd in eerste instantie gekozen voor een externe voorzitter. Jan de Lange van de gelijknamige modewinkel aan de Langestraat werd de eerste preses van de fusieclub. Helaas had Jan niet zoveel met de korfbalsport. Al na een jaar werd hij opgevolgd door Erik Jan de Man, tevens bedenker van het Erik J de Man 12-provinciën toernooi. Helaas heeft Erik de functie maar twee-en een-half jaar ingevuld. Hij overleed januari 1992. Marius Sterk vervulde de rest van het verenigingsjaar het lastige vacuüm dat daarna ontstond.

Als pleitbezorger van de fusie en vol van ideeën trad ik (Wim Doedens) in juni 1992 aan. In die tijd net afgestudeerd, jong en onervaren. Ik wist aardig wat van korfbal en organisaties en was niet gehinderd door een verleden bij één van de voormalige clubs. Met een jong en energiek bestuur hebben we vervolgens getracht de negatieve (emo)spiraal van de fusie te keren.

Hierbij zetten we vooral ingezet op de jeugd; onze toekomst. De fusie had immers veel potentieel bijeengebracht. We hadden alleen tijd, geduld en goede trainers nodig om het talent te laten ‘stralen’.

Het mooiste moment voor mij was dan ook dat onze jeugd Nederlands Juniorenkampioen wist te worden. Vele jaren later hebben spelers uit deze lichting ook Hoofdklasse en Korfbal League gespeeld.

Na 4 jaar voorzitterschap gaf ik de voorzittershamer over aan Arne Schouwink.

Ik wens de vereniging tot slot veel leden. Leden die behalve zichzelf sportief uit te dagen ook hun andere talenten willen delen met de vereniging. DOS-WK is immers een geweldige club om je te ontwikkelen. Het is er veilig, gezellig en je bent met veel vrienden. Een geweldige springplank om je skills als trainer/coach, barman, commissielid of scheidsrechter te vormen. Daarbij is het hartstikke leuk!

 

 Arne Schouwink - 1997/98 t/m 1998/99

Korfbal vrienden van DOS-WK,

Uw voorzitter vroeg me een kleine schriftelijke bijdrage te leveren aan het 110 jarig bestaan van DOS-WK. Dat doe ik met alle plezier.

Ik had zelf de eer en het genoegen gedurende een relatief korte periode voorzitter te zijn van deze mooie club. In de periode tussen Wim Doedens en René Gelderman.

Net zoals actief korfballen en het trainen van jeugdteams, heb ik het voorzitterschap als een boeiende periode ervaren. Niet altijd gemakkelijk, wel heel boeiend.

Een juiste balans vinden tussen ambitie en ontspanning, dat was en is volgens mij nog steeds de uitdaging. Hoeveel rek zit er in de sportieve prestaties? Maar ook: de sociale omgeving waarin je je goed kunt en mag voelen.

DOS-WK heeft me veel gebracht, maar vooral een veilige omgeving waarin ik mezelf mocht ontwikkelen. Als sporter en als bestuurder. Het was een fijne periode in mijn leven.

Ik wens jullie, leden van DOS-WK, het vinden van een juiste balans tussen ambitie en ontspanning toe! Dat de vereniging, in uitdagende tijden, een thuis mag zijn. Voor jezelf en/of voor je kinderen.

Ik ben dankbaar voor hetgeen de club mij heeft gegeven.

 

 René Gelderman - 1999/00 t/m 2003/04 en 2018/19 t/m heden

26 jaar jong en vol enthousiasme nam ik in juni 1999 de voorzittershamer over van Arne Schouwink. De trend van jonge voorzitters werd daarmee, na Wim Doedens en Arne, verder voortgezet.

Een boeiende tijd brak aan. Een zeer talentvolle DOS-WK-lichting, die al vele kampioenschappen in de jeugd had behaald, werd samengebracht met de kersverse trainer/coach Manfred Hofstede die zojuist zijn shirt bij het Nijverdalse NKC aan de wilgen had gehangen. Samen met deze korfbalkanjer heb ik veel door Twente gereisd, op zoek naar talentvolle aanvulling voor onze groep. Wat deze sporters uiteindelijk samen wisten te realiseren, zit nog vers in ons geheugen … Tropenjaren waren dit, maar even hard genieten als dat er gewerkt moest worden. Mooie herinneringen koester ik m.n. aan de thuiswedstrijden in de Pathmoshal in het legendarische “hoekje aan de overkant”. Tussen de “grumpy old men” van DOS-WK die hun ongezouten en blauwgekleurde mening regelmatig richting het speelveld riepen … maar allemaal volop genietend van de verrichtingen van onze Twentse sporters.

De vereniging ontwikkelde zich, zo ook haar accommodatie. Het huidige terras werd gerealiseerd en als kers op de taart ruilden we de traditionele grasmatten in voor twee prachtige kunstgrasvelden.

Na 5 intensieve jaren kwam het moment om de voorzittershamer weer los te laten. Jan Willem Koops heeft deze ad interim even vast moeten houden, waarna Ab Gellekink het overnam.

Voor mij brak een periode aan waarin 2 prachtige dochters de aandacht vroegen. Maar zoals een goed korfballer betaamd, brengen de kinderen je vervolgens ook weer terug naar het veld. Van gelegenheidscoach bij de D-tjes tot en met volwaardig trainer/coach van de B1. En dan komt er een moment dat ze “training van papa” niet meer zo stoer vinden en je op zoek moet naar een ander baantje binnen de club. En dat was er wel … Tijdens een gesprek met het zittende bestuur vernam ik dat de sector Korfbal en de positie van voorzitter met ingang van het seizoen 2018/19 onbemand zouden zijn en dat kon natuurlijk niet. Een avondje brainstormen met Jan Willem (ondertussen ook bestuurder in ruste) leidde ertoe dat we beiden wel weer zin hadden om zitting te nemen in het bestuur. Zo gezegd, zo gedaan … en dus heb ik de voorzittershamer opnieuw in handen.

Naast actuele drukte met COVID 19 hebben we gelukkig ook al wat andere successen gehad. Zo hebben we onze technische staf op vele ploegen sterk kunnen bezetten en zijn enkele mutaties in het bestuur weer prima ingevuld. Een nieuwe kunstgrasmat voor de club regelen bleken we ook nog niet verleerd en de contouren voor ons “350+1” meerjarenplan staan ook reeds.

De mooiste herinnering tijdens mijn huidige periode als voorzitter overtreft misschien wel die van de vorige. Reeds twee keer was ik, na zelf een jeugdwedstrijdje te hebben gefloten, zeer aangenaam verrast door hetgeen er op ons veld plaatsvond. De KangoeroeKlub was bezig en maar liefst 20 kinderen, 2 dolenthousiaste begeleidsters en vele blije ouders hadden de grootste lol met elkaar. Prachtig om te zien en essentieel voor onze toekomst.

DOS-WK, een prachtige vereniging met een rijke historie en een fantastische toekomst. Ik wens onze club nog minimaal 110 jaren toe met zowel sportieve hoogtepunten als een blijvende rol in het vormen van prachtige mensen, mooie vriendschappen en een thuis voor iedereen met een blauw hart!

 

 Jan Willem Koops - 2004/05 ad interim

In juni 2004 ontving ik de voorzittershamer van René Gelderman. Als langst zittende bestuurder van het toenmalige bestuur van DOS-WK een tijdelijke oplossing voor een periode van een half jaar. Immers iedere boot heeft een kapitein nodig die koersvast is of deze uitstippelt.

In deze periode was het de voornaamste taak om een nieuwe voorzitter te vinden en deze wegwijs te maken in onze vereniging. De opvolger was relatief snel gevonden in de persoon van Ab Gellekink. Met zijn bestuurlijke kennis opgedaan bij een andere sportvereniging vond hij snel zijn weg binnen de vereniging en daarbuiten. In deze periode samen heel wat kilometers gemaakt naar uitwedstrijden van het eerste team dat speelde in de hoogste klasse van het Nederlandse korfbal en overleggen van het KNKV. Een mooie periode , echter de weg naar de top was misschien wel mooier. Jong, enthousiast en schouders eronder.

Voor de toekomst wens ik DOS-WK mooie dromen; streef ze na, geniet van de route, en doe het vooral met elkaar!

 

 Ab Gellekink - 2004/05 t/m 2005/06

Van welke vereniging was u voorzitter? Van DOS, Wesselerbrink of DOS-WK? Ik was voorzitter van DOS-WK.

Gedurende welke seizoenen was dit precies? Halverwege het seizoen 2003/2004 (vanaf 1 januari 2004) tot en met het seizoen 2004/2005. In de eerste helft van het seizoen 2003/2004 was ik wel bestuurslid, maar was Jan-Willem Koops voorzitter a.i.

Van wie ontving u de voorzittershamer en aan wie droeg u deze vervolgens over? Ik ontving de voorzittershamer uit handen van Jan Willem Koops en droeg deze aan het einde van mijn voorzitterschap over aan Marcel Winters.

Wat is uw mooiste herinnering aan de periode dat u voorzitter was? Sportief gezien: natuurlijk het feit dat DOS-WK in de periode van mijn voorzitterschap in de Korfbal League uitkwam. De mooiste herinnering was de uitwedstrijd in de zaal tegen Dalto, waarin we gedurende de gehele wedstrijd niet op voorsprong stonden, maar waar we in de laatste tien seconden met 23-24 aan het langste eind trokken.

In zijn algemeenheid: ik denk nog regelmatig met zeer veel genoegen terug aan de prettige en collegiale samenwerking met bestuurs- en commissieleden, en de unieke sfeer binnen en buiten de lijnen. Dat heeft er toe geleid dat ik ook na mijn voorzitterschap nog een aantal jaren actief ben gebleven als verslaggever van jeugdwedstrijden (Razende Reporter), veel bijdragen heb geleverd aan de website (Don à Teur) en kantinediensten op de woensdagavond heb gedraaid.

Wat wenst u DOS-WK voor de toekomst toe? Ik wens DOS-WK een in alle opzichten fantastische toekomst toe, dat de vereniging nét iets groter mag worden, nét iets hoger gaat spelen, maar vooral dat de sportiviteit en de harmonie onder de leden op het hoogste peil mag blijven. Om het maar eens deftig te zeggen: DOS-WK vivat, crescat et floreat!

 

 Marcel Winters - 2005/06 t/m 2014/15

Ik ben10 seizoenen voorzitter geweest: van seizoen 2005/06 t/m 2014/15

Ik ontving de voorzittershamer van Ab Gellekink en droeg hem over aan Wouter Moed.

Mooiste herinnering: Ik heb de twijfelachtige eer, naast de langst zittende voorzitter van DOS-WK, ook de voorzitter te zijn die het vaakst gedegradeerd is in heel korfballend Nederland. Van de Korfballeague zaal naar de derde klasse en van hoofdklasse veld naar de vierde klasse. De spreekwoorden “Als je wint heb je vrienden” en “In slechte tijden leert men zijn echte vrienden kennen” hebben zich in de praktijk bewezen. Met het sportieve verval liep ook de verbondenheid een deuk op, uitstappen als het moeilijk wordt is makkelijker dan instappen.

Het is het toenmalige driekoppige bestuur gelukt om met gericht beleid (binden en boeien) de teneur om te draaien en bewegingen voorwaarts te maken. Geen eenvoudige maar wel een leerzame periode die we uiteindelijk goed hebben doorstaan. Met als resultante dat we er samen voor gezorgd hebben dat we staan waar we nu staan.

Dat dat gelukt is, is voor mij hét hoogtepunt, met de toekenning van de koninklijke erepenning tijdens ons 100-jarige jubileum als kers op de taart.

Ik wens de vereniging verdere groei toe zowel in aantallen als de kwaliteit van de dingen die we doen.

 

 Wouter Moed - 2015/16 t/m 2017/18

Van seizoen 2015/2016 t/m seizoen 2017/2018 ben ik voorzitter geweest van DOS-WK.

Dit begon met enkele maanden statutair voorzitterschap nadat Marcel Winters zijn voorzittershamer aan de wilgen had gehangen. Marcel had de lat v.w.b. aanwezigheid en zichtbaarheid van een voorzitter erg hoog gelegd; iets waarvan ik op voorhand wist dat ik daar te weinig vrije tijd voor had. Het bestuur kwam met een goed werkbaar plan, waarbij ik als voorzitter meer achter de schermen zou gaan opereren dan mijn voorganger.

Tijdens ‘mijn’ drie seizoenen, zijn veel mooie dingen gebeurd binnen de club. Op korfbalgebied was onder andere S1 aan een opmars bezig om weer terug te komen op een respectabel niveau en zagen we elk seizoen een stijging in het aantal leden. Daarnaast werd de samenwerking tussen DOS-WK en EnscheDAY4Quality geformaliseerd en werd de accommodatie voorzien van zonnepanelen en een nieuwe keuken.

Maar wat mij het meest is bijgebleven is het ‘Blauw Hart’-initiatief vanuit de leden. Hierbij werd in meerdere sessies – waarbij ieder lid welkom was – open besproken waar de verbeterpunten van de club lagen en hoe hier het best mee kon worden omgegaan. De betrokkenheid in deze constructieve sessies was fantastisch!

Ik wens DOS-WK een lange sportieve toekomst met korfbal op een mooi niveau op alle leeftijdsniveaus, waarbij de leden altijd zo betrokken blijven als de jaren die ik in het bestuur heb meegemaakt.

 

Alle voorzitters: bedankt voor jullie bijdrage.

En leden van Korfbalvereniging DOS-WK: van harte gefeliciteerd met de 110e verjaardag!

René Gelderman

voorzitter