Verslag DOS-WK B1 thuis tegen Wageningen B2

DOS-WK B1 - Wageningen B2: 10-9(4-7)

Aanval: Alysha, Sofie, Jay, Leon
Verdediging: Pien, Vera, Joas, Tristan
Wissels: Marlies, Dylan

Waar moet ik beginnen? Als ik aan deze wedstrijd denk komt er nog steeds een glimlach op mijn gezicht, de spanning en vreugde nog steeds voelbaar.

Dan maar bij het begin beginnen. Op 16 maart werd de er gespeeld in een goed gevulde Diekmanhal tegen Wageningen B2, koploper in de poule. De uitwedstrijd was er een met twee gezichten. In de eerste helft overal te laat, 9-0 achter. In de tweede helft sterk gespeeld en 4-5 gewonnen. Deze tweede helft bood perspectief en gaf het vertrouwen dat we niet kansloos waren.

Het begin van de wedstrijd was scherp. Met een fraai schot opende DOS-WK de score, maar Wageningen had een antwoord. Er werd met lef verdedigd en de duels werden goed aangegaan. Dit gaf de aanval de gelegenheid om lekker in de wedstrijd te komen. Na een aantal goede kansen wisten we af te ronden en uit te lopen naar 3-1. Wageningen bleef rustig en kwam met twee schoten weer terug. Desondanks bleven we aan de goede kant van de score via een korte kans, 4-3.

Op slag van rust leek de concentratie even weg. Wageningen gaf gas en besliste voor rust bijna de wedstrijd met vier doelpunten in vier minuten, met een ruststand van 4-7 tot gevolg.

Na een verkorte rust met drie wissels aan de kant van Wageningen werd de wedstrijd hervat. Net als in de eerste helft werd er sterk gestart. Het was duidelijk dat de ploeg er nog in geloofde. Met een fraaie doorloopbal werd de achterstand verkleind naar een verschil van twee en even later viel een schot binnen en werd het 6-7. Toch wist Wageningen het gat van twee te herstellen en moest er opnieuw gezocht worden naar aansluiting. Er werd aangevallen en met succes. Het werd 7-8 en de spanning nam toe, maar opnieuw werd het gat van twee hersteld. Met nog een kwartier te spelen stond de spanning er goed op en zou alleen nog maar toenemen. Aan beide kanten werden de doelpunten met passie gevierd.

In het laatste kwartier liet de ploeg met afstand het beste spel zien van dit seizoen. Er werden veel duels gewonnen, waardoor er veel kansen genomen konden worden. Verdedigend bleven we bij de les en konden we vaak snel weer in balbezit komen. De ban werd uiteindelijk gebroken door twee rake schoten achter elkaar. Het was erop en erover. Van 7-9 kwamen we terug tot 10-9. Een slotfase die bol stond van de spanning brak aan, met grote kansen aan beide kanten, maar er werd niet meer gescoord. Toen het eindsignaal klonk was de ontlading groot, niet alleen bij de spelers maar ook bij de coaches. Er stonden dan ook twee blije coaches die enorm trots zijn op het team en hoe er gespeeld werd. Het is prachtig om te zien hoe het team gegroeid is dit seizoen.

Hoewel ik zelf nog moest spelen zei ik na de wedstrijd dat mijn dag niet meer stuk kon. Als we met het 1e een wedstrijd verliezen ben ik altijd onmeunig chagrijnig, maar op dat moment ging ik er vanuit dat we gingen winnen. Helaas verloren we de wedstrijd en was ik die avond dus toch chagrijnig, maar de dag dat ik niet meer baal na een verloren wedstrijd is de dag dat ik moet stoppen met korfballen.

Achteraf gezien is het toch de wedstrijd van de B1 die me is bijgebleven en staat die glimlach nog steeds op mijn lippen.

Volgende week de verre uitwedstrijd in Vleuten, tegen Fiducia, om 14:00.